De Telegraaf, 17 juni 2026

De redactie van een talkshow belde. Of ik had gehoord dat de FIFA toegangskaarten voor de Iraanse voetbalbond had ingetrokken en wat ik ervan vond. Eigenlijk heel logisch, zei ik. We moeten ophouden te doen alsof Iran een normaal land is. Alsof de gemiddelde Iraniër even een retourtje Amerika boekt om een potje voetbal te kijken. Er is een groot verschil tussen Iran en Iraniërs en het islamitische regime. Daar zit geen overheid die netjes kaartjes verdeelt onder de bevolking. Veel Iraniërs hebben wel iets anders aan hun hoofd. Ze hebben pas hun kinderen begraven die door het regime zijn doodgeschoten. Ze proberen eten en medicijnen te betalen in een economie die door een inflatie van 85 procent is verwoest. Voor miljoenen mensen is de vraag niet hoe ze in een Amerikaans stadion terechtkomen, maar hoe ze de maand überhaupt doorkomen. Die tickets verdwijnen in de bekende kanalen van het regime: corrupte functionarissen, Basij-milities, de vaste kring rond de Revolutionaire Garde. En mensen die overal opduiken waar het regime een vlag moet laten wapperen. Lees verder …